Strona została stworzona dzięki stypendium, które otrzymałem w ramach programu KPO dla kultury.
Opowiadam tym, co uznaję za ważne za pomocą filmu, fotografii oraz dźwięku. Szczególnie interesują mnie kwestie związane z tożsamością. To dominujący motyw w moich pracach, bez względu na ich temat i skalę. Zawsze interesował mnie proces jej budowania, dochodzenie do przekonania o własnej istocie, zużywania się i jej opuszczania. Dotyczy to zarówno pojedynczych ludzi jak i grup. To co robię na ogół jest osadzone w realiach społecznych, w jakimś konkretnym czasie i środowisku. Lubię też grę z narrację, jej nieadekwatnością, z opowiadaniem przez kontrast przeciwstawnych prawd. Moje prace były pokazywane w muzeach oraz na wystawach i festiwalach na wielu kontynentach. Jestem absolwentem Uniwersytetu Szczecińskiego, byłem słuchaczem Europejskiej Akademii Fotografii, pracuję w Muzeum Narodowym w Gdańsku.
Konrad Królikowski
Dystrybucją filmów zajmuje się Fundacja Proxima Parada
Film Bloki jest pierwszym długometrażowym, szerokim i wieloaspektowym obrazem poświęconym budownictwu mieszkaniowemu w Polsce od roku 1956 do współczesności. W filmie głos zabierają najważniejsi twórcy polskich osiedli, między innymi Henryk Buszko, Aleksander Franta, Danuta Olędzka, krytycy architektury i historycy, tacy jak Jarosław Trybuś, Filip Springer, Andrzej Basista oraz wielu innych. Niezwykłą rolę pełnią wspomnienia pierwszych lokatorów polskich bloków oraz opowieści współczesnych, młodych małżeństw z nowych deweloperskich osiedli. Nie jest to film tylko o architekturze. Bloki przez dekady były różnie postrzegane przez kolejne pokolenia Polaków, były obiektem marzeń i miejscem, z którego się ucieka. W filmie bloki są przede wszystkim zapisem wielkich przemian powojennej Polski.
link do wypożyczenia filmu Bloki
Aborcja, apostazja, radykalizacja. Ale przede wszystkim trud stawania się. Czuły portret trojga bohaterów poszukujących równowagi w skomplikowanych relacjach ze światem, otoczeniem i rodziną. Każdy z nich znajduje się w przełomowym momencie życia. Światopoglądowe podziały nie przesłaniają jednak wspólnego dla każdego z nich pragnienia – poczucia autonomii i zrozumienia, kim się jest.
link do wypożyczenia filmu Tożsamość
W połowie września 2014 r. na Śląsk przyjechaliśmy w grupie: Konrad Królikowski, Marta Zabłocka i Remik Pilawka. Robiliśmy film „Bloki”. W Katowicach i Chorzowie były umówione dwa wywiady. Pierwszy z Henrykiem Buszką w jego domu, drugi z synem Aleksandra Franty, Piotrem w jego pracowni architektonicznej. Pytania dotyczyły Osiedla Tysiąclecia i osiedla tzw. Gwiazd. Henryk Buszko odpowiadał obszernie, wracał do pierwszych powojennych lat na Śląsku, przytaczał anegdoty, co chwilę wstawał, żeby pokazać rysunki. Na koniec odczytał swoją „autorecenzję podmiotową”. To było znacznie więcej niż oczekiwaliśmy, więcej niż potrzebowaliśmy do filmu o blokach. W pracowni Piotra Franty czekał na nas Aleksander Franta. Byliśmy bardzo zaskoczeni. Był po chorobie, ale zdecydował się przyjść. Sytuacja powtórzyła się. Na nasze pytanie czy pamięta swoje pierwsze zetknięcie z modernizmem odpowiedział, że najpierw to on się zetknął z gotykiem i o tym chce opowiedzieć. Nagraliśmy wszystko. Po skończonym filmie trzeba wyczyścić dyski, ostatecznie zamknąć projekt i zrobić miejsce na nowe. Nagrania z Buszką i Frantą przechowaliśmy. Czekały dziesięć lat na właściwy moment. Łukasz Jaroń i Ola Kminikowska z fundacji Proxima Parada pomogli napisać wniosek o stypendium KPO na opracowanie tych materiałów, które udało się dostać. Tym razem w duecie: Konrad Królikowski i Marta Zabłocka, wróciliśmy na Śląsk na trzy dni zdjęciowe dograć komentarze i zebrać archiwa. Mogliśmy liczyć na pomoc katowickiego SARPu i Biblioteki Śląskiej. Dorota Jędruch i Ryszard Nakonieczny zgodzili się opowiedzieć o różnych kontekstach. Aprobata dla przedsięwzięcia i współpraca z Anną Frantą i Janem Buszką były niezbędne. Tak powstał ten film.
link do obejrzenia filmu Buszko Franta
W 2012 wraz z malarką Katarzyną Szeszycką oraz kuratorką Magdaleną Lewoc stworzyliśmy wystawę „Pełnia – Realizacja” w Muzeum Sztuki Współczesnej w Szczecinie. Na wystawę składały się obrazy, fotografie w formie dużych light boksów oraz projekcje wideo. Była efektem wielu wyjazdów na przestrzeni kilku lat do popegeerowskich wsi w województwie zachodniopomorskim. W ten sposób powstał obraz/zbiorowy portret młodych ludzi z tych miejscach. Jedna z moich fotografii w formie dużego light boksu zostałą przyjęta do zbiorów Muzeum Narodowego w Szczecinie. Wystawa w latach 2012-2016 była pokazywana w wielu galeriach w Polsce.
Mareczki z 2023 roku i Zawadzka 7 ukończona w 2026 to filmy o korzeniach. Każdy z nich jest badaniem – w jaki sposób losy moich przodków, ich traumy i aspiracje są obecne we mnie. Na ile sam się stworzyłem a ile bezwiednie osadziło się we mnie. Oczywiście jest to też zapis, uporzadkowanie archiwów i jakaś narracja o rodzinnej przeszłości. Te rzeczy zawsze muszą być wypełnione emocjami.